- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

13 februari 2010

Schrijven wat je niet kunt zeggen

Het is woensdagmiddag en de decemberexamens zijn bezig. Bij het Jac (Jongeren Advies Centrum) in Aalst duwen enkele jongeren de deur open om stoom af te laten. ‘Het eerste deel van het examen ging goed, maar in de tweede helft heb ik veel vragen opengelaten. Pff, hopelijk was het goed!'

Je kunt in dit kleine pand, dichtbij het stadscentrum, binnenvallen om je hart even te luchten over alledaagse zaken. Maar ook over dingen die wat dieper gaan, zegt Jac-medewerker Jens Vermeulen. Er is een gezellige praathoek achteraan, waar een langer gesprek kan worden voortgezet.

Jongerenadviescentra richten zich tot de jeugd tussen twaalf en 25 jaar en overspannen dus een brede thematiek: van schoolstress over relaties en verliefdheid tot zelfstandig gaan wonen.

Wie het nog te moeilijk vindt om hier binnen te stappen, kan zijn kans wagen via de chat: 24 Jac's verspreid over heel Vlaanderen verzekeren samen, beurtelings, een chat-permanentie op weekdagen. Zo'n gesprek is privé, alleen de Jac-medewerker leest en antwoordt. Het is ook anoniem: je hoeft je naam, geslacht en leeftijd niet bekend te maken.

‘Vanmorgen kreeg ik via de chat een vraag over de Body Mass Index', zegt Jens. ‘Ik heb enkele tips gegeven over gezonde voeding, maar ik heb ook gewaarschuwd dat die Index maar geldt voor mensen vanaf twintig jaar. Een vijftienjarige maakte vervolgens zijn beklag over het feit dat hij van zijn ouders niet uit mag. Ik heb geprobeerd de reactie van zijn ouders wat te kaderen, het is nu per slot examentijd. Ik heb ook een paar suggesties gedaan voor hoe hij het zou kunnen aanpakken.'

Seks

Ook dingen die jongeren niet zo snel gezegd krijgen, komen via de chat binnen, zegt Jens. ‘Jongens stellen vaak vragen over seks: doen ze het wel goed zo? Meisjes veeleer over psychosociale problemen. In het algemeen komen via de chat zaken naar boven waarrond nog veel schaamte hangt: eenzaamheid, een laag zelfbeeld, depressie. Wij kunnen dan wel niet direct helpen, maar het is vaak voor het eerst dat een jongere zich daarover uitspreekt. Dat lucht op.'

Natuurlijk verwijzen de chat-hulpverleners ook door naar plekken waar je in levenden lijve met je probleem kunt aankloppen. Dat doen ook de andere organisaties die zich sinds kort via chat-hulpverlening vooral tot jongeren richten. Ze overleggen geregeld met elkaar, via het Online Hulpuitwisselingsplatform, over hoe ze hun respons kunnen verfijnen. Een chatgesprek gaat immers snel en het is niet zo makkelijk om meelevend te reageren als je je stem niet kunt gebruiken, zoals aan de telefoon.

Het goede nieuws is dat er voortdurend chat-uurtjes bijkomen. Het minder goede nieuws is dat het aanbod nog vrij beperkt is, en de vraag groot. Het kan dus dat je niet op een chatroom binnenraakt en even geduld moet oefenen.

Als het echt niet lukt: toch maar de mensen in je eigen omgeving in vertrouwen nemen, of de vertrouwensleerkracht of je huisarts.

Bron: standaard.be


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

< vorige
Arbeidsreïntegratie via de chat
volgende >
Zwangerschapscoaching via Hyves

Geen reacties:

Reageren:



* Het is niet mogelijk om html te gebruiken