- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

6 mei 2009

E-health werkt niet bij anorexia

Tweede Kamerlid Sabine Uitslag (CDA) stelde onlangs voor digitale hulpverlening voor eetstoornissen te ontwikkelen. Kinder- en jeugdpsychiater Annemarie van Elburg reageert: voor boulimia bestaan al behandelingen op internet en voor anorexia is internetbehandeling ronduit gevaarlijk.
‘Bestrijd vuur met vuur’, stelde Sabine Uitslag (CDA) onlangs in de Tweede Kamer. Als tegenhanger voor de pro-ana sites wil zij dat zorginstellingen internetbehandelingen tegen eetstoornissen gaan aanbieden. Zij vroeg minister Rouvoet om er bij de zorginstellingen op aan te dringen deze internethulp op te zetten. Uitslag maakt zich vooral zorgen om de groep jonge kinderen.

Boulimia
‘Die hulpverlening bestaat deels al, maar dan betreft het allemaal internetbehandelingen voor boulimia’, zegt Annemarie van Elburg, medisch manager bij Rintveld, centrum Eetstoornissen in Zeist en voorzitter van de Nederlands Academie voor Eetstoornissen. ‘Een voorbeeld van zo’n behandeling is ‘Boulimia de baas’. Ook voor binge eating zijn interventies via internet mogelijk.’

Geen nut bij anorexia
‘Maar bij anorexia nervosa biedt online behandeling voor de jonge doelgroep geen oplossing’, vervolgt Van Elburg. Dat komt vooral doordat deze jonge patiënten uit zichzelf geen hulp zoeken. Als ze in behandeling komen, gebeurt dat vrijwel altijd via hun ouders. Anorexiapatiënten hebben nu eenmaal geen motivatie voor behandeling, dat hoort bij het ziektebeeld. Ze zoeken geen hulp, juist omdat ze bang zijn om wat ze dan gaan verliezen.’

Gevaarlijk
Van Elburg vindt internetbehandeling juist een gevaar voor jonge patiënten met anorexia nervosa. ‘Binnen de Nederlandse Academie voor Eetstoornissen maken we ons wat dat betreft juist zorgen over internet. Bij anorexia is namelijk het lichamelijke onderdeel van de zieke al snel heel gevaarlijk. Dat geldt vooral bij de jongeren, omdat zij simpelweg weinig reserves hebben. Hongeren levert bij hen snel ernstige schade op aan het lichaam. Deze patiënten moet je dus vooral regelmatig zien en goed onder controle houden. Dat is met behandeling via internet niet mogelijk. Het risico van hulp via internet is juist dat mensen langer buiten beeld blijven en nog later in behandeling komen dan nu het geval is.’

Ervaringsdeskundigen
Sabine Uitslag bepleitte in de Tweede Kamer ook ervaringsdeskundigen in te zetten bij eetstoornissen. Maar dit voorstel beziet Van Elburg eveneens kritisch. ‘Er worden bij eetstoornissen al op veel plaatsen ervaringsdeskundigen ingezet. Dat werkt heel goed. Maar juist voor de heel jonge patiënten met anorexia nervosa is de inzet van ervaringsdeskundigen niet geschikt. Je hebt dan namelijk een groot risico dat er een averechts effect optreedt, dat de jonge patiëntjes juist de vermageringstechnieken overnemen. Anorexia is immers heel besmettelijk, net als automutilatie.’ (SvD)
Lees hier het bericht Waarschuwingstekst bij ‘pro ana’ weblog werkt
Klik hier voor de website van Rintveld, centrum Eetstoornissen

Bron: psy.nl

 

reactie e-hulp.nl:
Goed dat er een discussie op gang komt over dit onderwerp. Niet alle eetstoornisdeskundigen denken er echter zo over als mevrouw Van Elburg. Dat blijkt uit het feit dat diverse instellingen bezig zijn met het ontwikkelen van een online aanbod voor jongeren met eetproblemen. Of daar over nadenken.

Net zoals met ander aanbod van online hulp is niet eenduidig te stellen of het wel of niet werkt. Net zoals niet generaliserend gezegd kan worden dat face-to-face hulp wel of niet werkt. Het effect zal afhankelijk zijn van de invulling van de hulp. Op welke leeftijdsgroep richt de hulp zich precies? Wordt het een behandeling waar face-to-face contact bij gecombineerd wordt of niet? Richt het zich op jongeren met beginnende problemen of langdurige problemen? Wat wordt de rol van de omgeving van de jongere?

Een conclusie dat door hulp via internet deze groep jongeren langer buiten beeld blijft, lijkt ons veel te voorbarig. Bij een juiste aanpak verwachten wij eerder het tegenovergestelde. De praktijk laat in het algemeen zien dat internet de drempel kan verlagen naar professionele hulpverlening. Kan.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

1 Reactie:

Het artikel waarin Annemarie van Elburg haar mening geeft over internetbehandeling voor jongeren met anorexia, als reactie op voorstel dat Sabine Uitslag heeft ingediend bij de Tweede Kame, heeft me in hoge mate verbaasd.

Annemarie van Elburg geeft aan dat ze internetbehandeling voor jongeren met anorexia gevaarlijk vindt en ook de inzet van ervaringsdeskundigen bij jongeren met eetstoornissen niet geschikt acht.

Of internet werkt of niet bij (jongeren met) anorexia is voorlopig nog zeer de vraag. Maar op voorhand met deze stelligheid beweren dat het gevaarlijk zou zijn voor die doelgroep zonder een wetenschappelijke onderbouwing vind ik niet terecht. Ik denk dat er bij jongeren vooral ook een preventieve werking van uit kan gaan.

Het gebruik van internet is vooral bij deze doelgroep zo bekend en populair, voor hen is het gebruik ervan, waaronder chatten, webloggen, msn-en en twitteren, een dagelijkse bezigheid. Op school, thuis maar ook onderweg wordt er veelvuldig gecommuniceerd via het internet. Hier gaat Annemarie, die vanuit haar belevingswereld redeneert mijn inziens aan voorbij.

Ook suggereert ze dat cliënten met anorexia bij een internetbehandeling in lichamelijk opzicht onvoldoende gecontroleerd worden. Dit is nog maar zeer de vraag. Ik ben zelf betrokken bij een online behandeling die Tactus Verslavingszorg ontwikkeld heeft voor mensen met eetproblemen en zij houden wel rekening met dit aspect. Deze internet behandeling wordt overigens op 30 mei a.s. gelanceerd op de Landelijke Publieksdag Eetstoornissen (zie www.sabn.nl onder \'nieuws\').

Natuurlijk heeft een online behandeling gevaren maar geldt dit niet voor heel veel behandelingen, zeker ook bij eetstoornissen? Ik heb geen uitgesproken mening over wat goed of niet goed is. Ik weet wel dat een online behandeling voordelen én nadelen heeft en wat voor de één een voordeel is kan voor een ander een nadeel zijn.

Dan heeft Annemarie van Elburg ook nog een bevooroordeelde mening over de inzet van ervaringsdeskundigen. Juist ervaringsdeskundigen zijn in staat de wereld te begrijpen van de jongere met een eetstoornis. Hen op verkeerde gedachten brengen is wel het laatste wat men als ervaringsdeskundige wil. In een onderzoek van Simone de la Rie* wordt zelfhulp (o.l.v. ervaringsdeskundigen), naast hulp in een gespecialiseerd centrum en een goede partner, zelfs als de beste vorm van hulp beoordeeld. Ik vraag me dan ook af waarop zij haar standpunten baseert.
Margreth

* Zie blz. 75 in het boek “ Zie mij voor vol aan. Wegwijzer voor behandeling van eetstoornissen” van Simone de la Rie en Liesbeth Libbers uitgave SWP ISBN 90 6665 613 1

break

Reageren:



* Het is niet mogelijk om html te gebruiken