- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

1 maart 2010

Anonieme online behandeling onder druk

Het is een gevleugeld gezegde in ons zorgveld dat patiënten zich zo’n tien à vijftien jaar te laat aanmelden voor behandeling. Meestal op het moment dat voor een partner of de werkgever de maat vol is en de patiënt niet meer anders kan. Een belangrijke reden om in een (te) laat stadium hulp te zoeken, is de reële angst om bestempeld te worden als verslaafde. Dit geldt voor de patiënt, maar ook voor de gezinsleden van de verslaafde. Het is nu eenmaal niet gebruikelijk de vuile was buiten te hangen. De schaamte is enorm.

Tegen de tijd dat iemand met een verslaving om hulp vraagt, is de ernst in de meeste gevallen groot. Het is ook illustratief dat de aanmeldingen bij de verslavingszorg maar voor een klein deel via een verwijzing van de huisarts komen. Zelfs de huisarts, traditioneel de vertrouwenspersoon en tevens poortwachter van de specialistische zorg, wordt nauwelijks geconsulteerd over verslavingsproblemen.

De gevolgen van het laat zoeken van hulp zijn groot. Bij jongeren leidt verslaving tot een verstoorde ontwikkeling, zowel emotioneel als maatschappelijk. Ontsporing op deze leeftijd heeft veelal gevolgen voor de rest van hun leven. Voor volwassenen betekent het te laat zoeken van hulp dat de problemen zo groot worden dat zij intensieve zorg nodig hebben, met hogere kosten. Het is niet voor niets dat buitenstaanders verslaafden vaak bestempelen als hopeloze gevallen die de maatschappij veel geld kosten.

Lees het hele artikel over het financieringsprobleem van anonieme online behandelingen op psy.nl.

 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

< vorige
NZa wil belemmeringen voor innovatie in de zorg wegnemen
volgende >
Voorlichting op iPods in Erasmus MC

Geen reacties:

Reageren:



* Het is niet mogelijk om html te gebruiken