Online hulpverlening vergroot verzorgingsgebied

Over het algemeen is de hulpverlening in Nederland regionaal georiënteerd. Tenzij het om heel specialistische zorg gaat, zal een inwoner uit Zeeland niet snel naar Groningen gaan voor hulp. Instellingen richten zich dus met name op inwoners in de eigen regio. Instellingen in de ggz opereren echter in een concurrerende markt. Ze hebben er belang bij dat een hulpvrager bij hun terechtkomt in plaats van bij een andere instelling, omdat de inkomsten die ze ontvangen samenhangen met het aantal cliënten dat ze helpen.

De instelling kan proberen meer mensen te bereiken binnen de regio of vestigingen te openen in andere regio’s. Het opzetten van hulp via internet biedt de mogelijkheid om mensen in andere regio’s te bereiken zonder nieuwe vestigingen te openen. Of een online hulpvrager nu om de hoek woont of tweehonderd kilometer verderop maakt in principe niet uit. Een instelling die wil groeien en meer cliënten wil bedienen, kan dat via internet relatief eenvoudig organiseren.

Binnen de jeugdzorg en maatschappelijk werk is deze ontwikkeling nog slechts beperkt zichtbaar omdat dit gefinancierd wordt door de provincie of gemeente. Die wil over het algemeen niet betalen voor hulpvragers die niet in het verzorgingsgebied wonen. Binnen de ggz is deze ontwikkeling wel aan de gang omdat zorgverzekeraars - die de kosten vergoeden - klanten in heel Nederland hebben.

Uit: Schalken, F. e.a. (2010) Handboek online hulpverlening, Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.

Bestel het Handboek Online Hulpverlening